Erotyk sensualny
Nogi do kolan — strzelisty gotyk
uda przechodzą w renesans,
aby wyżej barokiem bioder zakwitnąć.
Wiatr, gdy się o nie otrze,
omdlewa od gorącej pieszczoty,
każdy jej gest wystarczy, aby ogień skrzesać,
każde spojrzenie — wyzwanie ku miłosnym bitwom.
A jeszcze wyżej wezbrane ciężkim sokiem grona,
nad nimi niebo, zamknięte w życzliwych ramionach,
gromy nad krajem i burza na morzach i ladach,
że taka wśród nich grzesznica.
Kto na nią spogląda,
w zachwycie musi skonać
i zmartwychwstaje,
i znowu po śmierć kolejna się zachwyca.
A u niej na z lekka rozchylonych ustach
stary Gulistan wciąż ogniem chlusta,
coraz więcej róż i słowików –
tańczą uszczęśliwione Muzy
i nad źródłem muzyczniejącej Aretuzy
wawrzyny mdleją w miłosnym krzyku.
I gdy niebo stoi w archanielskich chórach,
że urodziła się taka architektura,
nie z kamienia ani z drzewa –
z jędrnych mięśni –
że na waszych oczach taki cud się zdarzył
od starogreckich afrodyjskich ołtarzy,
zachwycajcie się, ludzie cieleśni!
A teraz, śmiertelniku, odpowiedz:
– Jak główny architekt się zowie,
który projektuje takie monumenty…?
Był pijany czy nie nazbyt trzeźwy,
gdy te kształty w natchnieniu wyrzeźbił…?
– Jeśli nie sam Bóg,
to któryś z Jego świętych!
Bogdan Czaykowski
Erotyki to często utwory, które za czasów swego powstania wzbudzały wiele kontrowersji, dziś jednak bardzo chętnie są czytane, a co więcej bardzo chętnie cytowane. Dziś mam dla was utwór, który zwie się Erotyk sensualny, którego autorem jest Bogdan Czaykowski. Jeśli dotychczas jedyne erotyki, które znaliście były erotykami zagranicznych autorów to czas to zmienić zaczytując się w wyżej przedstawiony erotyk. Erotyk sensualny to naprawdę świetny i godny uwagi utwór, co za pewne sami stwierdzicie przeczytawszy go chociażby raz.
Podmiot liryczny opisuje w tym erotyku kobietę jako architektoniczne dzieło, co podkreśla szczególnie przedostatnia i ostatnia strofa, gdzie mamy pytanie retoryczne „– Jak główny architekt się zowie, który projektuje takie monumenty…?”. W pierwszej strofie kolejne partie ciała kobiety również są określane różnymi stylami architektonicznymi. Mamy tam gotyk, renesans, barok… Choć jest to erotyk, to nie ma tu ostrych słów, które mogły by wzbudzać kontrowersje. Kobieta w tym utworzy nie jest obnażana, choć niewątpliwie podkreślane są tu jej walory np. w słowach „A jeszcze wyżej wezbrane ciężkim sokiem grona”.
5 strof opisujących kobietę jako architektoniczne dzieło, którego autorstwo podmiot liryczny mówiący w wierszu przypisuje Bogu, bądź któremuś ze świętych. Podmiot liryczny niewątpliwie zachwyca się, a nawet rozpływa się nad kobiecymi kształtami, kobiecym ciałem i pragnie poznać osobę, która stworzyła kobietę – największe dzieło, jakie kiedykolwiek widział na oczy. Dzieło, na które wystarczy spojrzeć, aby się zakochać bez pamięci. Delikatny i piękny erotyk, który każdy choć raz powinien przeczytać. Jeśli ty mężczyzno, chcesz w jakiś wyjątkowy i piękny sposób opisać kobietę to słowa tego erotyka będą ku temu idealne.